Zeyd İbn Harise'nin hanımıydı. Müslüman olup Rasûlüllah'a (S.A.V) bey'at etmiştir. Peygamber (S.A.V) onu ziyaret ederdi.. Ummu Mübeşşîr bir gün kendisine ait hurmalıktayken yanına Rasûlüliah (S.A.V) geldi. Rasûlüliah sordu :

—Buradaki ağaçları kim dikti? Müslüman mı, kâfir mi? Ummu Mubeşşir:

—  Müslüman, diye cevap verdi. Peygamber [S.A.V) :    -

—  Bir müslümanin diktiği ağacın   meyvesinden,    ektiği    ekinin mahsulünden herhangi bir insan bir kuş veya herhangi bîr hayvan ye­se, o ağacı diken veya o ekini eken için mutlaka sadaka olur, buyur­du.

Câbir İbn Abdillah şöyle rivayet eder:

—  Bana  Ummu Mubeşşir haber verdi.  Kendisi Peygamber'den (S.A.V) duymuştur ki : Rasûlüliah (S.A.V) Hafsa'nın yanında: İnşaallah o ağaç altında bey'at etmiş olan Ashâbu'ş-Şecere'den hiçbir kimse ate­şe girmez buyuruyordu. Hafsa : Evet, yâ Rasûleilah! dedi. Peygamber (S.A.S) onu azarladı. Bunun üzerine Hafsa : «Sizden hiçbiriniz müstes­na olmamak üzere ille oraya uğrayacaktır. Bu, Rabbinin uhdesine va­cip kıldığı bir muhkem kaziyye olmuştu [1]  âyetini okudu. Hz. Peygam­ber de: Aziz ve celîl olan Allah: «Sonra takvaya erenleri kurtarırız, zalimleri ise orada diz üstüdüşmüş bir halde bırakmz» [2] buyurmuştur, dedi. [3]