I
Ellerinde binler hüner
Âb-ı hayat parmakların
Gül isteyene gül olur
Ateş isteyene ateş;
Avucundaki taş ve toprak
Bir yağmur ki sağnak, sağnak
Nasıl hasret, nasıl muhtaç
Sana hem çöl, hem de ırmak...

Ey ufukları aşan ses
Sonsuza ulaşan nefes
Sen ey ebed sevgilisi
Merhamet şemsiyelisi
Ve son umut, son sığınak
Rahmetin de tâ kendisi
Güneş... hem ışık, hem ayna
Işıksız kim bakar aya?
Farzet kalemimde ilham
Yoksa ben hiç anlatamam

Ben seni hiç anlatamam...

II
Ey çölde aranan su
Çöl kurak ve çöl susuz
Sen özünden uykusuz
Akıp giden çağlayan
Sana ummanlar ayan...

Ne büyük bir gâyesin
Kâinatsın, mâyesin
Netice, sermâyesin
Sana üflenmiş hayat
Hayattan kinâyesin...

Lütfi ŞİMŞEK